İlgi alanı
Behçet Hastalığı ile İlgilendiğini Belirten Doktorlar
İlgi alanı bilgisi sağlık profesyonellerinin kendi beyanıdır; bu sayfa tıbbi bir açıklama, tanı ya da tedavi önerisi değildir.
Türkiye genelinde 1.356 doktor behçet hastalığı ile ilgilendiğini belirtiyor; çalışma yerleri 58 ilde.
Bu bilgi tanı ya da tedavi yerine geçmez; doktorunuza danışın.
İllere Göre Dağılım
- İstanbul 428
- Ankara 205
- İzmir 82
- Antalya 61
- Bursa 60
- Adana 55
- Gaziantep 40
- Konya 29
- Denizli 24
- Diyarbakır 24
- Eskişehir 22
- Kocaeli 21
Tümünü göster (+46)Daha az göster
- Aydın 19
- Balıkesir 17
- Mersin 16
- Samsun 15
- Kayseri 14
- Hatay 11
- Kahramanmaraş 10
- Malatya 10
- Isparta 9
- Sakarya 9
- Tekirdağ 9
- Trabzon 9
- Batman 8
- Bolu 8
- Manisa 8
- Muğla 7
- Şanlıurfa 7
- Düzce 6
- Ordu 5
- Sivas 5
- Amasya 4
- Bartın 4
- Aksaray 3
- Edirne 3
- Elazığ 3
- Karabük 3
- Tokat 3
- Van 3
- Çanakkale 3
- Adıyaman 2
- Afyonkarahisar 2
- Bitlis 2
- Erzincan 2
- Erzurum 2
- Kütahya 2
- Mardin 2
- Niğde 2
- Yalova 2
- Ağrı 1
- Hakkari 1
- Kars 1
- Kırklareli 1
- Osmaniye 1
- Uşak 1
- Zonguldak 1
- Çankırı 1
Sayılar bu rehberde listelenen kayıtlardır (çalışma yerinin ili); bir sıralama değildir.
Bu Konunun Sık Geçtiği Branşlar
- Göz Hastalıkları 657
- Dermatoloji 595
- Romatoloji 88
- İç Hastalıkları 37
- Ozon Terapi 7
- Akupunktur 6
- Mezoterapi 5
- Çocuk Romatolojisi 4
- Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon 3
- Çocuk Nefrolojisi 3
- Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları 3
- İmmünoloji 3
Bu konuyla ilgilendiğini belirten doktorlar arasında en sık görülen branşlar ve kişi sayıları.
Doktorlar (Ada Göre)
Toplam 1.356 kayıt, ada göre sıralı; 1.273–1.296 arası gösteriliyor.
Doktor · Göz Hastalıkları
Doktor · Göz Hastalıkları
Doktor · Göz Hastalıkları
Liste alfabetiktir ve bir sıralama değildir.
Kısa yanıt
Behçet hastalığının belirtileri tekrarlayıcıdır: ağız içinde aft, genital bölgede yara, gözde üveit, eklem ve deri bulguları görülebilir. Tanı esas olarak klinik bulgulara dayanır; tedavi tutulan organa ve ciddiyete göre değişir.
Nedir?
Hastalık 1937'de dermatoloji profesörü Hulusi Behçet tarafından, üç hastada ağız yarası, genital yara ve üveit birlikteliğiyle tanımlanmıştır. Orta Doğu'da, Akdeniz ülkelerinde ve İpek Yolu boyunca daha sık görülür. Kaynağa göre Türkiye'de yapılmış beş çalışmada yaygınlık 100.000'de 20 ile 370 arasında bulunmuştur; Avrupa ülkelerinde ise oldukça düşüktür (100.000'de 10'un altında). Yeni olgu sıklığı (insidans) bilinmemektedir.
Belirtiler ve bulgular
Kaynakta sayılan bulgular; tutulumun şiddetine göre biri ya da birkaçı görülebilir:
- Tekrarlayan ağız yaraları (oral aft/ülser) ve genital ülser
- Gözde üveit
- Deri bulguları (eritema nodozum, akne benzeri lezyonlar)
- Eklem iltihabı ya da ağrısı; daha çok bacaklardaki büyük eklemleri aralıklı tutar
- Büyük damarlarda iltihap (vaskülit), anevrizma, atardamar/toplardamar pıhtıları
- Özellikle ince bağırsağın son bölümünde belirgin olmak üzere bağırsakta aft benzeri yaralar
- Merkezi sinir sistemi tutulumu (özellikle beyin sapında lezyon ve beyin toplardamarlarında pıhtı)
- Akciğerde pıhtı (pulmoner tromboemboli) ve akciğer atardamarında anevrizma
- Epididimit
Nedenler ve risk faktörleri
Kaynağa göre hastalık ilk yıllarda viral kökenli sanılmış, sonra enfeksiyon etkenleri (başta streptokoklar ve herpes simpleks virüsü) üzerinde durulmuştur. Hastalıkta doğal ve edinsel bağışıklık sistemi etkindir ve bazı iltihap aracıları (sitokinler) nedende sorumlu tutulmaktadır. Hastalık çoğunlukla tek tek olgular hâlinde görülür, ancak aile yakınlarında daha sık rastlanır. HLA-B51 geniyle ilişkisi bulunmuştur: İpek Yolu bölgesindeki hastaların %50–80'inde bu gen bulunurken, genel toplumda taşıyıcılık yaklaşık %25'tir.
Tanı süreci nasıl işler?
Tanı esas olarak klinik bulgulara dayanır. Uluslararası Behçet grubunun önerilerine göre tanı; tekrarlayan ağız yarası, genital yara, gözde üveit, deri bulguları ve paterji testi pozitifliğine göre konur. Eklem, damar, bağırsak, sinir sistemi ve akciğer tutulumu ile epididimit tanıyı destekler.
Kaynağa göre hastalığın olmazsa olmaz bulgusu tekrarlayan ağız yaralarıdır. Ancak ağızda tekrarlayan aft toplumda yaygın olduğundan, aftı olan herkesin taranması çok maliyetlidir. Ortalama başlangıç yaşı 20'li yaşların ortasıdır ve 40 yaşından sonra hastalık etkinliği genellikle azalır; bu nedenle erken tanı çalışmasını 15–40 yaş arasıyla sınırlamak mantıklı olabilir. Ağız aftı olan kişilerin Behçet hastalığının diğer olası bulguları konusunda bilgilendirilmesi gerekir. Erken tanı için uygulanan bir laboratuvar testi yoktur.
Kullanılan tetkikler
Kaynağa göre hastalığa özgü bir laboratuvar testi yoktur. Tanıyı destekleyen incelemeler:
- Laboratuvarda artmış akut faz yanıtları
- Etkilenen damarda pıhtı ya da anevrizmayı göstermek için MR, bilgisayarlı tomografi ya da Doppler ultrasonografi
- Beyin sapı lezyonlarında MR
- Bağırsak tutulumunda kolonoskopi ve gerekirse biyopsi
- Göz anjiyografisinde retina damar iltihabı bulguları
- Deri lezyonunda biyopsiyle eritema nodozum
- Paterji testi: tanı ölçütlerinde yer alan en önemli testlerden biridir; ancak Türkiye'deki farklı serilerde pozitiflik %30–60 arasında değişir. Crohn hastalığı gibi başka iltihaplı hastalıklarda da yaklaşık %10 oranında pozitif olabilir.
Tedavi ve yönetim
Tedavi tutulan organın yeri ve ciddiyetine göre değişir. Kaynağa göre deri ve mukozayla sınırlı hafif biçimlerde (mukokütanöz Behçet) kolşisin ve kısa süreli kortizon grubu (glukokortikoid) tedaviler uygulanabilir. Göz tutulumu ya da yaşamı tehdit eden durumlarda bağışıklığı baskılayıcı (immünsupresif) tedaviler verilebilir. Tedaviyi hekim belirler.
Olası komplikasyonlar
Hastalığın yol açtığı sorunlar tutulan organa göre değişir. Kaynağa göre en korkulan sonuç görme kaybıdır. İmmünsupresif tedavilerin yaygınlaşmadığı dönemde, beş yıldan uzun süredir hastalığı olanlarda görme kaybı %50 ve üzerindeydi; bugün izlem süresine göre değişmekle birlikte erkeklerde %20'ye, kadınlarda %10'a kadar düşmüştür. Damar ve sinir sistemi hasarı da önemli sorunlara yol açabilir. Özellikle hastalığın ilk yedi yılında ölüm sıklığı artmıştır ve bu artış genç yaş gruplarında daha belirgindir. Önemli ölüm nedenleri akciğer atardamarı anevrizması ve beyin dokusunu tutan merkezi sinir sistemi hastalığıdır.
Kaynak ve lisans
Kaynak: T.C. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. Bu içerik kaynak sayfadan uyarlanmıştır: Kaynak sayfa.
Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; tanı ya da tedavi yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili kararlar için doktorunuza veya eczacınıza danışın. Acil durumlarda 112'yi arayın.